Unutulmayan Saniye

Bir anda bütün benligim etti tenevvür;

Efkârımızı kapladı bir cevf-i tahayyür.

Kalmış gibi bir şa'şaa-i berk ademde

Hep 'âlemi hâmûş u mûzi gördük o demde.

Birdenbire tenhâ gibi geldi bize her yer,

Ancak ikimizdik yaşayan, mest ü münevver...

Boş fikrile, boş kalb ile, boş 'âlem içinde

-Müstagrak-ı gaşy ü yakaza, mürde va zinde-

Bir nâmütenâhilige olmuş gibi mâlik,

Bir saniye bir nez-i müzehheble geçirdik...

Bir vecd-i semâvî ile, bilmem ki, habersiz

Sath-ı küreden yükseliyor muyduk o dem biz?

Bilmem düşüyor muyduk açık bir uçurumdan,

Sergeşte-i hummâ-yı emel nâim ü sekrân?..

Biz ancak o mestâne seferde şunu bildik:

Bîşübhe şu hâk-i siyeh üstünde degildik.

Cenab Şahabeddin