Tekâzâ-yı Üslûb

Vücud-ı fikrime bir şehperi melek yapsam

Şeb-i elfâz u nûr-ı hulyâdan;

Per-i fikrimle havz-ı rü'yâdan

Alıp köpükleri zevkimce bir çiçek yapsam:

Bütün bütün emelim buydu şi're başlarken...

Per-i fikrimdeki hayât-ı şebâb

Şeb-i elfâz içinde oldı harâb

Çıkarmadan yeni bir nagme târ-ı kafiyeden...

Açıldı şimri nigâh-ı mühüfte beynimde

Şeb-i hikmetdeki hakîkatler

Ezerek rûhumu, takallus eder

Birer elem gibi parmaklarımın cebînimde;

Bütün dimagımı berk-i hazân gibi çevirir

Yeni bir girbâd-ı fikr-i hayat;

Yeni bir medd ü cezr-i hissiyât

Bütün sevâhil-i bahr-ı hayâlimi kemirir;

Hadâik-i heyecânımda bir güli nevhîz

Ararım vermek üzre şi'rime cân;

Bulurum bir vesîle-i halecân

Ki bâd-ı vezn edemez umdugum gibi tehzîz

Bu cüst ü cû, bu tefekkür, bu suzen-i sertîz

Eder 'âsab-ı magzımı mecrûh;

Eder üslûb-ı şi'rimi bîrûh

Budur.. bu sûzen-i aklî, bu sûzen-i hûnrîz.

Bu ıztırâb-ı taharrîde hislerim ezilir,

Gelir eş'ârıma likâ-yı memât;

Kağıt üstünde deste-i kelimât

Soguk birer cesed-i bînefes gibi dizilir.

Nasıl kalırsa, bütün yadigâr-ı ömr olarak;

Ölüye müncemid bir ince kefen..

Bütün evrâk-ı hiss ü fikrimden

Neşâidimde kalır öyle bir gubâr ancak...

Ölümle rûhumı mezc eylerim yazarken ben;

Okuyan belki bir tebessüm eder.

Yazarım {bûseler, telâkîler} ..

Bütün bürûdet-i firkatle kalbim dinlerken...

Cenab Şahabeddin