Sufiyim halk içinde, tesbih elimden gitmez

Dilim mârifet söyler gönlüm hiç kabul etmez

Söylerim mârifeti, saluslanırım katı

Miskinliğe dönmeye gönlümden kibir gitmez

Görenler elim öper, tac u hırkaya bakar

Söyle sanırlar beni, zerrece günah etmez

Dışımda ibadetim sohbetim hoş taatım

İç pazara gelince bin yıllık ayyar etmez

Dışım derviş içim boş, dilim tatlı sözüm hoş

Amma ettiğim işi dinin değişen etmez

Yunus eksikliğini Allah'ına arz eyle

Onun keremi çoktur sen ettiğin o etmez