— Doğurmasın...

— Sebep ne ki doğurmasın, bir kadın?

Ya sen her yıl ağaçlardan yemişleri isterken.

Bir ineğin yavrusuna hizmetçilik ederken

Niçin senden türeyecek insanlara düşmansın?...

— Aç kalırlar...

— Sus, söyleme! Bu, nankörlük demektir!

Bak, her yerde bize Hakk’ın nimetleri parıldar;

Solucanlar için bile bu toprakta rızık var.

Bilmez misin, diş yaratan, ekini de yeşertir?..

Hayır kardeş! «Doğurmasın», deme sakın, var üre!

Çocukların, torunların sığmasınlar bu yere;

Çıplak dağlar hep onların elleriyle şen olsun.

Hâzineye en çok senin harmanların baç versin.

Herkes senin ocağını gariplere göstersin;

Konuk dolu sofralarla yüreğine zevk dolsun!...