Şâirin Kitabe-i Mezârı

Okuyup tabsıra-i ömrü esefsiz kapadım;

Ebediyyen uyusun topragın altında adım,

Şimdi ben gölgede bir şi'r-i sükûtun sesiyim;

Her sesin, her nazarın kör ve sagır ma'kesiyim.

Yatagım gerçi yosun örtülü bir taşlıktır,

Yorulan cebhem için taşlar ipek yastıktır.

Sargıdır kalbime sevdiklerimi hatırası:

Sızlamaz artık o şeydânın onulmaz yarası.

Yaşamakla bu karanlıkta hayat eksilmez;

Bu dar ufkun kara yıldızları batmak bilmez.

Kış günü rûh-ı günehkârımı örter karlar;

Başım üstünde yazın afv ile al güller açar.

Gökte benden daha mes'ûd olamaz bir ylıdız,

Bu uzun uyku eger olmasa hiç rü'yasız!

C. Ş.