Likâ-yı Hazân

Zemîn dü çeşmi yaşarmış kadın gibi mugber

Semâ dudagını bükmüş çocuk gibi mahzûn

Bütün cihân sarışın bir melâhate makrûn

İdi; bu hüsn-i tabiat verirdi kalbe keder

Sirişk-i ye'sini yaprak gibi dökerdi gusûn

Zemîne ferş iderek bir setîre-i asfer

Semâya bahşederek hastalıklı bir peyker

Ufukta yatmış idi bir hayâl-i girye-nümûn!

Dökerdi sisler içinde güneş şikâyetler

Tazallüm eyler idi gökte sarsar-ı nâlân

Zemînde berg-i hazân titriyordu pür heyecân!

Bakıp terahhum ile rûy-ı arz-ı pür jenge

Soluk dudagı, soluk gözleriyle bir duhter

Verirdi tesliye berg-i hazân-ı bîrenge

Cenab Şehabeddin