Ey tatlı mekri gönlüme şûh tabiatın

Şûhî-yi aşka benzer imiş her hakikatın

Gördüm d dîlfirib güzellikte ben seni

Bin canla âh ü vaha düştüm muhabbetin

İdrak ü ihtisâsıma bir i'tilâ gelüb

Her şeyde zâhir oldı bana hüsn-i suretin

Âmalim oldı bü'l-hevesâne metâlibin

Hep istediklerim senin oldı irâdetin

Zanneyledim ki derdime 'aşkın ilac eder

Sandımki çaresâzım olur zevk-i vuslatın

Eyvâh derd-i hecrine düştümde anladım

Ka'rındadır şedâidi girdâb-ı mihnetin

'aşkımmı, hürmetimmi, ubûdiyyetimmidir

Bilsem aceb senin nedir esbâb-ı nefretin

Eş şûh, anlasam sebeb-i iftirâkını

Bilsem vefasızım ne ola fikr ü niyettin

Bîşübhe öldürür beni âhir tahassürün

Olmazsa dest-gîr-i lutf u inâyetin

Elverdi bî-vefâlığın elverdi bî-vefâ

«Öldürdi hasretin beni öldürdi hasretin»

Cenab Şehabeddin