Sen her gece o yalçın kayalığın üstünden

Dumanlara kırmızı alevini saçarsın.

O canavar ağızlı girdapların önünden

Gemilere selâmet yollarını açarsın!...'

Demezsin ki: «Bunların içlerinde kimler var?»

Felâkete düşenler, senin için hep insan;

Tehlikeler önünde: «Yardım !» diye haykıran

Herkes senin o büyük yüreğini yaralar.

Senin asil bir aşktan doğmuş olan alevin

Vicdan kadar güzeldir.

Garip kalan ruhlara uzanıcı bir eldir;

Sen bu elle hayatlar kurtarmaklık istersin.

Demir zırhlı üstünde, alnı yanık bir asker.

Dalgalardan rızkını isteyen bir balıkçı.

Kürekleri kırılmış bir ihtiyar kayıkçı...

Hepsi senin o aziz yıldızınla gülümser;

Dudaklarda necatın ümidini titretir.

Birçok yaslı ufuklar.

Birçok zayıf kadınlar, birçok sefil çocuklar,

Göz yaşları, rüyalar ve dualar senindir.

Sen her gece, o yalçın kayalığın üstünden

Dumanlara kırmızı alevini saçarsın,

O canavar ağızlı girdapların önünden

Gemilere selâmet yollarını açarsın!...