Dest-i Yâr

Cebhe-i pür zılalim üstünde

Titreyince senin elin ey yâr,

Âsümân-ı hayâlim üstünde

Açılır bir şükûfe-i nevvâr!

Kalbimin üstüne tebessümle

Elini va'z edince sen câna,

Makber-i rûhuma terahhümle

Bir kebûter gelir konar gûyâ!

Neler eyler bana, neler ihsâs

O küçük dest-i hârikulâde

Ki tutar da zaman zaman öperim!

Destine leblerim edince temâs

Sanırım, tâ semâya gitmiş de

Leb-i dürrî-i mâhı bûs ederim!

Cenab Şahabeddin