Demiştim ki: «Oh bu yerde kendisiyçin yok korku.

Artık onu ne hayvan yer, ne de böcek yaralar.»

Bugün baktım: Beniz soluk, sarımtırak yapraklar...

Uçup gitmiş o güzellik, o pembelik, o koku.

Evet, evet, dün sabahtı, çiçekliğin içinden

Baygın baygın bakınırdı, ölgün ölgün gülerdi.

Ah ben onda bir berecik görmemeyi isterken

Zavallıya ben vermişim öldürücü bir derdi.

Şu çiçekler, genç kızların başlarına takılsa,

Öksüz gibi okşanılsa, alil gibi bakılsa

Onlar yine içleniyor; böyle çabuk soluyor.

Sakın sizler, ayırmayın; bir çiçeği bir toprak,

Tetiştiği aziz bir yer üzerinden ayırmak

İşte böyle azap veren zalim bir iş oluyor!...