Şu dağların, ovaların seslerine kulak verin;

Bakın, her yer sanki coşkun deniz gibi bağırıyor.

Evler, köyler zincirleri parçalayan beldelerin:

«Ya hürriyet, yahut ölüm!» türküsünü çağırıyor.

Hani nerde ağızları kilitleyen o pençeler.

Ahalinin kuvvetini hiçe sayan o yiğitler?

Hani nerde, hür başlara mezar kazan o geceler.

Bir intikam saatından çekinmeyen müstebitler?...

Esir millet yaratmayan âdil Allah

Bize dahi: «Kalkın !» dedi:

Elimizde parıldayan keskin silâh

Bugün zulmü kahreyledi

Titreyiniz, zira sizler bize karşı cellâttınız;

Bağrımıza vurduğunuz demir gibi kalpsizdiniz...

Yüz binlerce anaları, oğulları ağlattınız;

Düne kadar evler yıkan, canlar yakan hep sizdinız.

Aklınıza gelmezdi ki, hiç bir vakit zincir, zindan

Kalplerinde vatan aşkı çarpanları titretemez.

Hürriyetin o mukaddes rüyaları alev saçan

Alınlardan en sönük bir kıvılcımı körletemez.

Esir millet yaratmayan âdil Allah

Bize dahi: «Kalkın !» dedi;

Elimizde parıldayan keskin silâh

Bugün zulmü kahreyledi.

Bugün eski bir dünyanın yıkıntısı üzerine

93’ün meşrutiyet saltanatı yükseliyor;

Orhan’ların, Selim lerin o sevgili illerine

Bir Kanun-ı Esasî’yle yeni baştan can geliyor.

Bundan sonra her Osmanlı, şu Türkiye toprağında

Mabediyle, mektebiyle, her şeyiyle hür olacak;

Bir ak mermer saray kadar emin olan ocağında

Bir padişah gibi ömür sürmek için hak bulacak.

Esir millet yaratmayan âdil Allah

Bize dahi: «Kalkın!» dedi;

Elimizde parıldayan keskin silâh

Bugün zulmü kahreyledi.

Evet, artık hiç kimseye zulüm pençe salmayacak;

Bir kuvvetli tarafından zayıf malı yenmeyecek;

Yurdun hiç bir bucağında hâkim, mahkûm kalmayacak;

«Bu efendi, bunlar dahi kölelerdir!» denmeyecek.

Hakir köylü diyecek ki: «Bugün ben de bir ağayım;

Adaletin huzurunda zenginlerle müsaviyim;

Hür ve mesut bir vatandaş olduğumu duymadayım;

Ağılımın, çiftliğimin, her hakkımın sahibiyim.»

Esir millet yaratmayan âdil Allah

Bize dahi: «Kalkın!» dedi;

Elimizde parıldayan keskin silâh

Bugün zulmü kahreyledi.

Ey Dicle’nin, Sakarya'nın ve Fırat’ın çocukları!

Vatanımız talihini bugün bize terk ediyor.

Doğduğumuz bu yerlerin kara yaslı ufukları

Kadın, erkek, her bir asil evlâdından iş istiyor.

Zalim devrin bize miras bıraktığı harabeler

Bizim kardeş zekâmızın nurlarıyle uyanacak;

Şu zavallı ıssız köyler, şu karanlık kulübeler

Bizim kardeş kalbimizin ateşiyle canlanacak.

Esir millet yaratmayan âdil Allah

Bize dahi: «Kalkın!» dedi;

Elimizde parıldayan keskin silâh

Bugün zulmü kahreyledi.

Biz istersek, hürriyetin kanadının gölgesinde

Asırları övündüren dehamızı parlatırız

Büyük ırklar yurdu olan şu zengin Şark ülkesinde

Yarın yine bir şerefli medeniyet yaratırız.

Dünya dahi öğrenir ki bizim gibi bir milletin

Her cehennem ateşini söndürmeye gücü yeter;

Şu demirden yumruğumuz, zulüm gibi sefaletin,

Taassubun, cehlin dahi baslarını kum ezer!..

Esir millet yaratmayan âdil Allah

Bize dahi: «Kalkın!» dedi;

Elimizde parıldayan keskin silâh

Bugün zulmü kahreyledi.